How Company, opgericht in 2003, geboren in 1983

Geen enkele organisatie komt uit het niets. Er is altijd een oorsprong, een gedachtegang waar energie in is gestoken. Ook de reis die is gemaakt, heeft uiteindelijk de organisatie gevormd. Dit heeft grote impact op de cultuur die er heerst en vormt de basis voor de identiteit in het hier en nu.

Hetzelfde geldt voor How Company. Bij ons is ook sprake van een zogenaamde systemische invloed. Die begint bij de oprichter, Edwin Vreedeveld. Lees zijn verhaal. Over de impact die zijn gedachten al tijdens zijn studietijd op hem hadden en wat ons nog altijd drijft vanuit die ene specifieke insteek die nu meer dan ooit relevant is.

De probleemleerling die het maakte…

Als havo-probleemleerling, voormalig postbode en laatbloeier vertrok ik op mijn 21ste naar New York voor een jaartje fanatiek sporten. Dat resulteerde uiteindelijk in een verblijf van 6½ jaar en een MBA-diploma. Ik ontdekte mijzelf als mens en wat ik wél kon. Ik leerde stilstaan bij wat ik wilde. Ik besefte dat ik door anders naar mijzelf te kijken veel meer kon bereiken met minder moeite. Een docent en een sportcoach zagen waarin ik vastliep en stelden beiden kort na mijn aankomst een simpele vraag. Ik ontdekte dat ik misschien anders in elkaar stak dan veel mensen om mij heen. Alleen al dit besef gaf mij een enorme boost en mijn groei begon zich op veel vlakken te manifesteren. Ik stapte zelfs bijna over op een studie sociologie en koos uiteindelijk voor het veilige carrièrepad.

De jaren erna ben ik dat voor mijzelf steeds verder gaan onderzoeken en ontdekte ik mijn interesse in de persoonlijke drijfveren van mensen. Dat resulteerde in 1983 in een besluit dat uiteindelijk het fundament onder How Company vormde: ik wilde mijn scriptie wijden aan de invloed van de factor mens op de winstgevendheid van een organisatie. Mijn begeleider vond het geen relevant onderwerp en zag meer heil in het inzetten van strakke processen en innovatie. Ik bleef bij mijn onderwerp, ging op zoek en vond mijzelf volledig terug in Theory Z van William Ouchi, die zo treffend had beschreven hoe je Amerikaanse en Japanse managementpraktijken kon combineren voor maximale betrokkenheid van medewerkers. Vanaf dat moment ging ik volledig aan. De fundering van mijn passie voor mensen op de werkvloer was gelegd.

Het WAT kreeg alle aandacht. Ik raakte gefascineerd door het HOE

Na terugkomst in Europa in 1986 ging ik aan de slag als marketingmanager van een businessunit binnen BP Europa. Ik stoorde mij aan de vele en lange vergaderingen die steeds nodig waren omdat we onze plannen onvoldoende realiseerden. De plannen, het WAT, waren helder. De betrokkenheid van de mensen die ze moesten implementeren, het HOE, vroeg aandacht. Ik vond het fascinerend om te ervaren hoe mensen bereid waren en soms zelfs dankbaar reageerden wanneer je ze simpelweg anders benaderde. Door je meer te verdiepen in de gebruiksaanwijzing die wij allemaal hebben. Door ze als waardevolle en meestal betrokken mensen te zien.

Ook bij het opbouwen van mijn eigen teams stond gedurende mijn verdere loopbaan in loondienst de mens achter de professional altijd centraal. Ik kreeg daar veel voor terug: plezier, vertrouwen en dankbaarheid van mijn omgeving. Dat gaf mij steeds meer energie en maakte mijn werk betekenisvol. Dat was thuiskomen bij mijzelf en de reden waarom ik ooit ben gaan leidinggeven. Mensen doen er immers toe. Iedereen heeft het recht zijn eigen maximale potentieel te ervaren. Dat geeft mensen op hun beurt betekenis.

Zelf dook ik in diepgaande persoonlijke ontwikkelingstrajecten binnen Nederland en vooral ook daarbuiten. Mijn gedachte was: hoe beter ik mijzelf als mens ontdek, hoe beter ik anderen kan volgen in hun mens-zijn. Hoe verder ik uit mijn comfortzone stapte, hoe meer invulling ik gaf aan iets wat ik nog onvoldoende kon vastpakken. Ik kreeg steeds vaker een spiegel voorgehouden en besloot uiteindelijk het roer om te gooien.

‘Laat ik hier mijn vak van maken’

In 2000 hield ik op een IT-congres mijn verhaal dat IT-transformatie meer over mensen moest gaan, juist omdat de impact hen raakt. Toen viel het kwartje echt. ‘Laat ik hier mijn vak van maken’, dacht ik en ik begon mijn businessplan te schrijven. Vervolgens maakte ik een beginnersfout als ondernemer.

Al tijdens mijn carrière bij BP Oil had ik een zeer bijzondere persoonlijke coach: de toenmalige topman van Philips, Cor Boonstra. Ik ging bij hem langs om mijn businessplan bij hem te checken. Ik vertrok met een desillusie, want hij merkte nonchalant op: ‘niemand zit hierop te wachten…’.

Nadat ik mijn teleurstelling had verwerkt, besefte ik dat ik voornamelijk toestemming en goedkeuring bij hem zocht. Mijn geloof in hoe mensen het verschil maken op de werkvloer kreeg weer de overhand en het ondernemen begon echt. Eerst als eenmanszaak met de naam no parking (Let’s get things done), kort daarna als How Company (Performance through people).

Net voor die tijd ontmoette ik een eigenwijze en zeer sterke persoonlijkheid met een bijzondere gave om mensen te doorgronden. Hij had een trainingsportfolio ontwikkeld met interessante en beproefde methodieken op het vlak van teambuilding en persoonlijke groei. Wij botsten vanaf het eerste moment. Ik hield hem op gepaste afstand, omdat we misschien te veel op elkaar leken. Hij bleef mij echter mateloos fascineren. Door deze bijzondere man, mijn leermeester, ging ik steeds helderder kijken. Ik was steeds beter in staat gerichte woorden te geven aan al die gedachten die al jaren door mijn hoofd spookten. Er ontstond structuur. Zijn kracht lag bij de inhoud en ik kon vanuit mijn marketingervaring bijdragen aan het op de markt brengen ervan. Door zijn expertise kon ik eindelijk tastbaar maken waar ik inhoudelijk naartoe wilde en hoe ik dat wilde realiseren.

Een idee werd een propositie

Wat mij verbaasde, was dat iedereen in Nederland moest leren zwemmen en dat er op het vlak van relaties aangaan, kinderen opvoeden en leiderschap tonen nauwelijks iets bestond. Je zocht het zelf uit en kreeg links en rechts wat advies.

Ik zag een duidelijke en gerichte propositie voor me. Een praktische aanpak waarmee mensen snel hun eigen gebruiksaanwijzing en drijfveren leren kennen en zich daardoor beter tot anderen verhouden. Teams in staat stellen om veel zelfredzamer te acteren. Leiderschapsontwikkeling op een natuurlijke, eenvoudige en pragmatische manier. Interne organisaties mobiliseren met praktische tools om snel meer te bereiken met minder moeite.

Er kwam een goed onderbouwd businessplan. De klanten bleven schaars in een periode waarin de dotcom-bubbel haar intrede deed en nog jaren doorwerkte. Ik was net voor mijzelf begonnen, had geen inkomen, mijn beide ouders overleden binnen zes maanden na elkaar, ik had net een te duur huis aangeschaft en mijn relatie was gestrand. Je kunt je haast niet voorstellen hoeveel druk dat gaf. Achteraf is dat mijn geluk geweest. Alle basale dingen die ik koesterde, hielden in korte tijd op te bestaan. Veel angsten verdwenen. Ik had weinig te verliezen. De weg vooruit was het enige wat restte. Dat vertaalde zich vanaf dat moment in mijn denken en handelen. Er ging een nieuwe wereld voor mij open, met impact door de vrije geest die zich ontvouwde.

Toen kwam het eerste telefoontje

Al snel werd ik via via gebeld door het vroegere Douwe Egberts. Of wij een internationale sessie konden verzorgen voor een groep mensen uit de hele wereld op het vlak van presentation skills. Het lag buiten onze directe core en vormde een geweldige kans. Steeds vaker kregen wij dit soort traditionele en basale verzoeken van bedrijven. Dat stelde ons later in staat om onze voor die tijd behoorlijk revolutionaire programma’s verder aan te bieden. We werden een vaste gesprekspartner voor directies bij cultuurveranderingstrajecten en voor HR bij persoonlijke groei van medewerkers en leiderschapsontwikkeling.

Na jaren als marketingmanager van een businessunit binnen BP Europa en als businessunitdirecteur bij Randstad gewerkt te hebben, voelde ik steeds sterker waar mijn drive lag. Ik vond Jeroen Siedenburg al snel en zag in hem iemand die How Company naar een hoger niveau kon tillen. Iemand van wie ik dacht dat ik hem blind kon vertrouwen, als professional en als mens. Een zeer belangrijk moment, want daardoor kon ik mij volledig richten op marktontwikkelingen en complexe bedrijfsorganisatorische problematiek. Hier lag immers mijn hart: met mensen aan de slag gaan om hen verder te helpen. Dat is nog steeds zo, gelukkig ook nog altijd met Jeroen. Na zoveel jaar samen ondernemen is dat bijzonder.

Opvallend was de periode van de kredietcrisis, van 2007 tot 2009, en de jaren erna. Er ontstond een plotseling stijgende vraag naar onze dienstverlening. Men besefte meer dan ooit dat in een zeer turbulente economische wereld de eigen medewerkers het verschil moesten maken. Kort daarna begonnen trajecten die ons over de hele wereld voerden.

In die tijd deden online en distance learning voor het eerst hun intrede, vooral bij multinationals. Dat was voor ons wennen, want onze expertise komt het sterkst tot zijn recht in een ruimte waar mensen samen aanwezig zijn. Die meerwaarde konden we goed aantonen. Ik vond het geweldig om ons te meten met grotere en bekende aanbieders. Als kleine speler braken we binnen bij veel grote organisaties en bewezen we dat het heel anders kon op de werkvloer. Vooral via de lijn gebeurde dat. We mochten het verschil maken. Nog steeds zie ik op LinkedIn namen uit die tijd terugkomen, vaak met mooie en dankbare woorden. Wat is het waanzinnig mooi werk dat ik mag doen en samen met de mensen van How Company mag organiseren.

Vijf jaar investeren om How Company-trainer te worden

Een uitdaging na die periode was het vinden en opleiden van voldoende trainers die voldeden aan onze hoge kwaliteitseisen en groeiverwachtingen. Het inmiddels zeer grondig ontwikkelde interne opleidingstraject bij How Company duurt namelijk zo’n vijf jaar. Het was opvallend hoeveel mensen zich bij ons aansloten en bereid waren lang en diep in zichzelf te investeren. Daar heb ik enorm veel respect voor gekregen. De vastberadenheid om zichzelf naar een hoger niveau te tillen, tegenslagen en persoonlijke onzekerheden onder ogen te zien, steeds weer de rug te rechten en met passie de finish te halen. Ik vraag mij af of ik het zelf zo lang had volgehouden. Nog altijd vieren wij dergelijke momenten uitbundig samen. Onze trainers zijn onze ruggengraat, onze levenslijn. Zij dragen ons gedachtegoed over aan iedereen die verder wil. Zij zijn het voorbeeld voor de buitenwereld. Zij maken How Company!

Ik moest toen nog vaak denken aan mijn gesprek met Cor Boonstra, zijn opmerkingen en wat het met mij deed: ‘Wie zit er eigenlijk op mij te wachten met mijn spielerei over mensen en organisaties’. Ik moest toegeven: meer mensen dan ik ooit had durven hopen. Velen!

Zo groeide How Company vanaf 2003 gestaag en ontwikkelde onze dienstverlening zich steeds verder naar de huidige vorm. Persoonlijke groei en organisatieontwikkeling waren en zijn onze corebusiness. We helpen anderen daarbij en blijven zelf steeds in de spiegel kijken. Dat bleek vooral in de periode vanaf 2020. De eerste echte uitdaging keek ons recht in het gezicht. We dachten dat we het geweldig voor elkaar hadden en de realiteit in de wereld confronteerde ons hard.

En toen viel alles stil

Toen deed covid zijn intrede. Alles viel ineens stil. Direct.

Online werken paste destijds nauwelijks bij onze manier van werken. Rond 2009 hadden we al ervaren dat steeds meer organisaties gebruikmaakten van online trainingen. Voor onze soort dienstverlening kwam dat destijds beperkt van de grond. Nu was de situatie volledig veranderd. Om iets voor je klanten te betekenen en serieus genomen te blijven, moest je ermee aan de slag.

Deze periode was, zoals voor zovele anderen, zwaar voor mij. Het bedrijf kreeg grote financiële klappen en ik kon mijn ei nauwelijks meer kwijt. Trainingen geven en coachgesprekken voeren zoals we gewend waren, vielen weg. Alles wat in twintig jaar was opgebouwd, stond onder maximale druk. Dat maakt veel los. Je levenswerk staat onder druk.

Tegelijk ontstonden waardevolle dingen. De verbinding met alle collega’s werd sterker dan ooit en we groeiden enorm naar elkaar toe. Het was volgens mij het eerste moment bij How Company waarop ik echt besefte hoe bijzonder ons team was.

We begonnen direct te kijken wat we wél konden en hoe de maatschappij zich onder de plotselinge en heftige gebeurtenissen ontwikkelde. Met de eeuwige vraag: ‘wat kunnen wij nu betekenen voor onze businesspartners en hun medewerkers?’ Budgetten stonden bij onze klanten on-hold. How Company toonde toen haar ware aard. Alle medewerkers en trainers stonden op en toonden hun creativiteit en enorme vastberadenheid. We vonden ons bedrijf opnieuw uit op het gebied van online dienstverlening en ontdekten vooral opnieuw wie we zelf waren. We groeiden enorm naar elkaar toe. Er ontstond een nieuwe cultuur.

Ik leerde mijn eigen bedrijf opnieuw kennen

We waren er voor al onze klanten die tegen enorme persoonlijke en mentale problemen aanliepen. Een gebrek aan budget vormde geen belemmering; we zaten immers toch op de bank. In die periode ontstonden bijzondere contacten.

Het ervaren van zo’n power binnen je eigen bedrijf is onbeschrijfelijk. Ik voelde mij enorm trots op iedereen binnen onze fantastische tent. Iedereen liet grootse dingen zien. Als ik op die periode terugkijk, ervaar ik naast alle ellende vooral dankbaarheid voor wat ik als mens over mijzelf heb geleerd en voor de steun van alle collega’s. Deze periode bracht ook veel persoonlijke en moeilijke zaken naar boven. Dat jaar begon ik mijn boek ‘Ik doe ertoe!’ te schrijven om deze periode mentaal goed door te komen. Dat boek groeide uit tot een bestseller.

Als ik terugdenk, is het aannemen van Jeroen Ogier, onze hoofdtrainer, vlak voor de covid-periode goud geweest voor mij. Hij werd verantwoordelijk voor onze kwaliteitsbewaking, het creëren van onze nieuwe programma’s en het opleiden van trainers. Dat gaf enorme rust en hielp om het kwalitatief goede aanbod van nieuwe trainers op peil te houden. Voor mij bleek het daarnaast ontzettend waardevol om met iemand te sparren die mij hielp mijn eigen blinde vlekken onder ogen te zien. Iemand die mijn aparte manier van denken begrijpt en ruimte laat om op mijn eigen wijze te blijven creëren.

We kunnen urenlang met elkaar bomen over wat de markt vraagt en hoe How Company daarop inspeelt om vervolgens direct door te pakken. Als organisatie reageren we snel met nieuwe creaties. Daar krijg ik een enorme kick van. Als ik terugkijk op de periode van 2020 tot nu, bleek Jeroens komst cruciaal. Hij maakte How Company wendbaarder en hielp ons goed om te gaan met de huidige realiteit en alle uitdagingen. Voor het eerst merkte ik dat ik ruimte kon geven aan de kennis en kwaliteiten van anderen. Dat geeft mij rust en ruimte om te kijken hoe ik mijzelf opnieuw uitvind en meegroei met mijn collega’s. Op een bepaald moment kijk ik misschien ook naar mijn eigen houdbaarheid. Dat moment ligt voor mijn gevoel nog ver voor me.

De wereld werd onrustiger. Onze essentie bleef helder

De stabiliteit in de wereld van trainingen en coaching is sinds Covid nooit volledig teruggekeerd. De wereld is zich sindsdien blijven roeren, waardoor ondernemen andere vormen heeft aangenomen. Oorlogen en economische problematiek zorgen ervoor dat iedereen in de markt op zijn eigen manier reageert. De wijze van organiseren en besturen binnen bedrijven en instellingen verandert. Mensen zijn in een ander leven terechtgekomen en worstelen daarmee op hun eigen manier. Ze zoeken naar een nieuwe structuur die vooral richting en rust brengt.

Dat geldt ook voor ons. Inmiddels dient zich opnieuw een ontwikkeling aan waarvan niemand echt kan voorspellen wat het effect zal zijn. De impact lijkt enorm: AI. Men zegt dat alles anders zal worden. Op een of andere manier heb ik geleerd om met al die onrust om te gaan. Misschien ben ik ouder en wijzer geworden in het besef dat energie steken in zaken waarop we invloed hebben veel oplevert. Dat is altijd zo geweest. Al onze medewerkers zijn in hun denken en doen een voorbeeld voor de buitenwereld. Zo bestaan wij al sinds 2003.

Men zegt dat alles anders zal worden en dat wij ons opnieuw moeten uitvinden door de toepassingen die AI met zich meebrengt en waardoor mensen online te rade gaan. Voor mij raakt dat vooral onze bekendheid en vindbaarheid op sociale media. Wat betekent AI voor onze verdere dienstverlening? Wat betekent het voor ons aanbod om mensen verder te helpen in hun werk en leven? Ik stel mijzelf weleens de vraag of ik mijn kop in het zand steek.

Hoe menselijk blijft een wereld vol AI?

Ik geloof sterk in de drang die mensen hebben om zich met elkaar te verbinden, ook wanneer ze dat zelf niet direct doorhebben. De behoefte aan menselijkheid in de echte wereld blijft bestaan. Ik denk dat die behoefte groeit door het toenemende gedoe in onze wereld en door een online manier van leven die ons verder weg brengt van het persoonlijke ‘thuiskomen’. Wij volgen wat mensen oprecht nodig hebben en omarmen vernieuwing en innovatie. We houden vast aan onze essentie: in het hier en nu, in nabijheid en in menselijkheid. Voor mij raakt geen enkele vorm van AI aan die essentie.

Mijn durf is nog hetzelfde als in mijn jonge jaren, misschien sterker dan ooit. Ik blijf mijzelf vertrouwen, want zo is het altijd gegaan. Terug naar af durven gaan, beseffen waar je kracht ligt en daar vol op inzetten. Elke keer weer. Als dat ondernemen wordt genoemd, prima. Voor mij gaat het over mijzelf keer op keer vertrouwen. Of zoals mijn vader mij meegaf: …‘Geduld jongen, geduld! Alles komt goed…’